Za nami pierwszy wiosenny tydzień. Ciepło pachnie muśnięta słońcem ziemia. W domu grypowo. W lesie, na polanie, przy drogach – śpiewająco, baziowo i szaro-kremowo. Jest pięknie, bo wszystko się przecież zaczyna. Jest ciekawie, choć droga taka kręta. Zbiera się przyroda, by pozbywać się starego. Tu i tam wysztywniają się zeszłoroczne trawy i brązowe liście na dębach. Jeszcze dzielnie trzyma się sitowie przy stawie. Idzie czas, by zrobić miejsce na nowe nadchodzące, na zielone, świeżo pachnące. Idą zmiany...

Czas na świąteczne porządki. Może czas, by powyrzucać wiele. Wiele zbędnych przedmiotów, które zabierają miejsce, powietrze, energię. Często przypominają niezamknięte sprawy, stanowią stosy kosztów, nie pozwalają uwalniać miejsca na nowe zasoby. Innym rodzajem porządków jest coaching. Chodzi tu o porządki wewnętrzne. Dla niektórych może to być wielki post, rekolekcje. Ważne by dokonywać tej głębszej refleksji, poddawać się dezintegracji, nie blokować przed nieuchronnymi zmianami. Sprzątać na tyle regularnie, by życie nie postawiło nas zaskoczonych pod murem. Nauczyć się zostawiać w tyle to, co było, pozbywać się balastu obciążeń, by móc żyć, tworzyć, budować nowe.

W mojej OPP wielki powiew młodości. Realizujemy projekt Programu „Młodzież w działaniu”. Polecam krótki filmik pt. Zmieniają świat. A tu wczorajsze zdjęcia w MZS 4 ze spotkania młodzieży dotyczącego praw człowieka, w tym ponad 30 uczestników, którzy przyjechali do nas ze Szwecji, Litwy, Łotwy i Węgier, w ramach projektu SDB.

Tu jeszcze zapowiedzi Konkursów. W szkole niezmiennie pracowicie. A za chwilę trochę świątecznej ciszy i spokoju.